Γράφει ο Βασίλης Ιωάννου
Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε μπροστά σε κοσμογονικές αλλαγές.
Ο “τυφώνας Τράμπ” μας εισάγει σε εποχή νέων προσδιορισμών, που είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσουν τις πολιτικές εξελίξεις και στην Ευρώπη.
Στη χώρα μας οι πολίτες, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, δυσφορούν από την Κυβερνητική πολιτική και επισημαίνουν ότι η χώρα οδηγείτε σε λάθος κατεύθυνση.
Όμως μη βλέποντας αξιόπιστη εναλλακτική, απογοητεύονται, απέχουν ή καταφεύγουν σε αντισυστημικά μορφώματα.
Ο προοδευτικός χώρος παραμένει κατακερματισμένος, αδυνατώντας να βρει κάποια συνεννόηση και να χαράξουν κοινή στάση, ακόμη και στα αυτονόητα.
Αποτέλεσμα είναι η διαιώνιση της πολιτικής ανισορροπίας και η αδυναμία άσκησης αποτελεσματικής αντιπολίτευσης.
Άμεσες είναι οι επιπτώσεις στον τρόπο που λειτουργεί η κοινοβουλευτική μας δημοκρατία και εντείνεται η κρίση αντιπροσώπευσης.
Οι επόμενες εκλογές έχουν απρόβλεπτο χρόνο διεξαγωγής.
Το πότε, θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες και κυρίως από το ρευστό πολιτικό κλίμα και τις εξελίξεις που ενδεχομένως να πυροδοτήσει.
Γνώμη μου είναι ότι από το ερχόμενο Φθινόπωρο, κάθε Κυριακή θα μπορούσε να είναι ημέρα εκλογών..
Όμως όποτε κι αν αυτές γίνουν, ο στόχος πρέπει να είναι να ηττηθεί η Κυβέρνηση Μητσοτάκη και να υπάρξει προοδευτική διακυβέρνηση.
Εύλογα λοιπόν προκύπτουν τα ερωτήματα:
Μπορεί ένα κόμμα, από μόνο του, να δημιουργήσει νικηφόρα προοπτική;
Μπορούν οι προοδευτικές δυνάμεις να συνεργαστούν;
Υπό ποιες προϋποθέσεις και με ποια στρατηγική;
Ερωτήματα που έρχονται από πολύ παλιά και για τα οποία υπάρχουν ήδη καταγεγραμμένες πολλές και αντικρουόμενες απόψεις και προτάσεις.
Γνωρίζουμε, λίγο ως πολύ, και τις θέσεις των κομμάτων του προοδευτικού τόξου..
Προσωπικά είναι γνωστό ότι υπερασπίζομαι διαχρονικά την ανάγκη για ευρύτερες συγκλίσεις και συναινέσεις στον προοδευτικό χώρο, σε όλα τα επίπεδα.
Δε θεωρούμαι λοιπόν όψιμος θιασώτης των συνεργασιών, γιατί πιστεύω ότι αυτές εμπνέουν & κινητοποιούν τους πολίτες και λειτουργούν πάντα πολλαπλασιαστικά…
Όμως, άλλο το επιθυμητό και άλλο το πολιτικά εφικτό!!!
Κατά τη γνώμη μου, στην παρούσα χρονική περίοδο και με δεδομένη την πολιτική συγκυρία, το σενάριο των συνεργασιών δεν φαντάζει ρεαλιστικό.
Οι διάσπαρτες αριστερές και κεντροαριστερές δυνάμεις δείχνουν ανήμπορες να συνεννοηθούν, ακόμη και στις τοπικές υποθέσεις, πόσο μάλλον να συμφωνήσουν προεκλογικά στη δημιουργία κοινού μετώπου.
Κι αυτό γιατί::
-Υπερισχύουν οι κομματικές σκοπιμότητες, οι τακτικισμοί και οι καχυποψίες ..
- Υπάρχουν λάθη και πολιτικές επιλογές του παρελθόντος, που έχουν ορθώσει εμπόδια που δύσκολα μπορούν να ξεπεραστούν, χωρίς μια ειλικρινή αυτοκριτική.
Αυτό βεβαίως δε σημαίνει ότι όσοι πιστεύουμε στην αναγκαιότητα των συγκλίσεων θα καταθέσουμε τα όπλα..
Το αντίθετο πιστεύω, καθώς αυτό που δε μπορούμε να το πετύχουμε σε κεντρικό επίπεδο, μπορούμε να το επιχειρήσουμε σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.
Προτείνω να δρομολογήσουμε στην Ήπειρο κοινές πρωτοβουλίες με στόχο να άρουμε τα εμπόδια και τις χρόνιες καχυποψίες που μας διχάζουν..
Γιατί στην Ήπειρο αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από τα λίγα που πιθανά μας χωρίζουν..
Υπάρχουν στην περιφέρεια μας πολλά οξυμένα προβλήματα, όπως η υγεία, οι οδικοί άξονες, ο πρωτογενής τομέας, η προστασία του περιβάλλοντος κλπ, θέματα που μπορούν οι Ηπειρώτες Βουλευτές της αντιπολίτευσης με κοινές κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες να τα αναδείξουν.
Οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης στο Περιφερειακό Συμβούλιο επιβάλλεται να βρουν δίαυλους επικοινωνίας και να δημιουργήσουν ένα ισχυρό μέτωπο απέναντι στο σύστημα Καχριμάνη.
Και να θυμόμαστε ότι:
“ΓΙΑ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΛΥ”!!!
Κλείνοντας επιτρέψτε μου να πω δυο λόγια για το ΠΑΣΟΚ, για το οποίο αναγνωρίζεται από την πλειοψηφία των πολιτών ότι πλήρωσε δυσανάλογο κόστος, για τις όποιες ευθύνες του αναλογούσαν και για την κρίση χρέους και για την μνημονιακή περίοδο.
Είναι λοιπόν θεμιτό, πέρα από την ιστορική του δικαίωση, να διεκδικεί και την πολιτική του αποκατάσταση, μέσα από τη στρατηγική της αμφίπλευρης διεύρυνσης και της αυτόνομης πορείας, που έχει επιλέξει η ηγεσία του.
Δικαιούνται, ως ένα βαθμό, τα στελέχη του να φιλοδοξούν και να ελπίζουν, ότι με τις πολιτικές πρωτοβουλίες και τις προτάσεις τους, εκμεταλλευόμενα και την πολιτική συγκυρία που τους ανέδειξε αξιωματική αντιπολίτευση και την δημοσκοπική τους άνοδο, θα καταφέρουν να ξανακάνουν το ΠΑΣΟΚ μεγάλο και ισχυρό.
Οφείλουν όμως ΟΛΟΙ να θυμούνται ότι:
1. Όπως τόνιζε πάντα ο Ανδρέας: «Ο αγώνας πρέπει να είναι μονομέτωπος, κατά της Δεξιάς».
2. Όπως σημείωσε στην τελευταία του ομιλία ο Κ. Σημίτης: «…Σήμερα περισσότερο από ποτέ, ο προοδευτικός κόσμος ζητάει απαντήσεις και κυρίως μια διέξοδο για να μπορέσει να ελπίσει ξανά.
Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να πρωταγωνιστήσει στις εξελίξεις αυτές, προσφέροντας το όραμα και το σχέδιο για την ανασυγκρότηση της χώρας προς μια προοδευτική κατεύθυνση. Είναι μια ευκαιρία και οι ευκαιρίες δεν είναι άπειρες…»
ΥΓ: Το παρόν κείμενο, αποτελεί μέρος της τοποθέτησής μου στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου “ΙΣΤΟΡΗΣΗ 50 ΧΡΟΝΩΝ”, που πραγματοποιήθηκε στα Ιωάννινα στις 24/1/25.